Praktyka Chenreziga

każdy wtorek, godz. 19.00

WIZYTA SANGTERA RINPOCZE

08 do 10 lipca 2013

Jego Świątobliwość XVII Gjalłang Karmapa urodził się tuż przed wschodem słońca ósmego dnia piątego tybetańskiego miesiąca roku Drewnianego Wołu (26 czerwca 1985) w Lhatok, w gminie nomadów o nazwie Bakor ("ba" w języku tybetańskim znaczy "krowa") we wschodnim Tybecie. Trzy dni później w całej okolicy dało się słyszeć dźwięk konchy i innych instrumentów muzycznych. Przed narodzinami Karmapy piękny ptak, jakiego nigdy nie widziano w okolicy, przysiadł na dachu namiotu i zagwizdał przepiękną pieśń; innym razem nad namiotem pojawiła się tęcza. Wszystkie te cudowne znaki przywiodły mieszkańców Bakor do przekonania, że to dziecko jest zaiste kimś niezwykłym. Kiedy Karmapa ukończył cztery lata, Amdo Palden Rinpocze zaprosił go do swego klasztoru i zaproponował, żeby się tu uczył. Mnisi widząc, że chłopiec jest szczególnie utalentowany, wznieśli dla niego tron.

W maju 1992 roku Jego Świątobliwość opuścił na własną prośbę klasztor Kalek i udał się do domu rodziców. Nalegał, żeby rodzina przeniosła się o miesiąc wcześniej z zimowego do letniego obozowiska. Dzięki temu grupa, którą wysłano z klasztoru Tsurphu na poszukiwanie siedemnastej inkarnacji Karmapy, odnalazła go w Bakor - miejscu, które opisał w swej przepowiedni J.Ś. XVI Karmapa i które zobaczył w swej doskonałej wizji J.Ś. Dalajlama. Na dzień przed przybyciem mnichów z Tsurphu Karmapa spakował swoje rzeczy i powiedział matce: "Teraz mogę już wrócić do swojego klasztoru. Byłoby dobrze, gdybym mógł zabrać tam ze sobą kilka upominków z klasztoru Kalek". Kiedy Jego Świątobliwość wyjeżdżał z Lhatok, niebo rozświetliły trzy dyski słońca.

15 czerwca 1992 roku Jego Świątobliwość XVII Karmapa przybył do klasztoru Tsurphu. Witały go tysiące ludzi przepełnionych radością. 30 czerwca Jego Świątobliwość Dalajlama udzielił Karmapie oficjalnej Pieczęci Aprobaty. 27 września odbyła się ceremonia intronizacji XVII Karmapy w klasztorze w Tsurphu. Dwa dni później Jego Świątobliwość Karmapa odprawił po raz pierwszy publiczną ceremonię - udzielił inicjacji Awalokiteśwary. Wzięło w niej udział ponad dwadzieścia tysięcy szczęśliwych uczniów.

Od tego momentu J.Ś. XVII Karmapa przebywał w Tsurphu, gdzie w zdumiewająco szybkim tempie zdobywał tradycyjne wykształcenie, a także udzielał inicjacji i ukazywał swe niezwykłe właściwości. W kwietniu 1993 roku poproszono Jego Świątobliwość o pobłogosławienie kamienia węgielnego pod budowę głównej świątyni w Tsurphu. Karmapa odcisnął wówczas ślad swej dłoni w kamieniu, jakby to był kawałek plasteliny.

W czasie pobytu Karmapy w Tsurphu, władze okupacyjne znacznie ograniczały zakres, w jakim Jego Świątobliwość mógł zarówno nauczać innych, jak i sam pobierać nauki od mistrzów Linii Przekazu. Dlatego w pewnym momencie Karmapa zadecydował, że większym pożytkiem będzie nie pozostawanie dłużej w Tybecie.
28 grudnia 1999 r., po wielomiesięcznych przygotowaniach, czternastoletni Karmapa z garstką asystentów potajemnie opuścił Tsurphu. Przemieszczali się kolejno samochodem, pieszo, konno, helikopterem, pociągiem i taksówką, aż wreszcie po wyczerpującej podróży 5 stycznia 2000 roku pojawili się znienacka w siedzibie
J.Ś. Dalajlamy w Dharamsali w Indiach ku wielkiemu zaskoczeniu i radości wszystkich tam obecnych. Ta spektakularna ucieczka znalazła się w czołówkach największych magazynów informacyjnych na całym świecie i była szeroko komentowana w mediach.

Jego Świątobliwość przez rok pozostawał w Indiach nie mając unormowanego statusu. Wreszcie wiosną 2001 r. otrzymał formalnie status uchodźcy politycznego. Wkrótce potem odbył pielgrzymkę do świętych miejsc, takich jak Bodh Gaja, Waranasi, Radżgir i Nalanda. W pielgrzymce towarzyszyło mu wielu mnichów, w tym kilkudziesięcioosobowa grupa z klasztoru Bencien z Katmandu.

Obecnie Karmapa nadal mieszka w pobliżu Dharamsali,w klasztorze Gjuto, który otrzymał do swej dyspozycji od J.Ś. Dalajlamy. Oczekując na pozwolenie ze strony rządu indyjskiego na powrót do klasztoru Rumtek, tradycyjnej siedziby Karmapów w Indiach,
Jego Świątobliwość kontynuuje studia pod kierunkiem wybitnych mistrzów Linii Kagju, takich jak J.E. Tai Situ Rinpocze, J.E. Gjaltsab Rinpocze, czcigodny Thrangu Rinpocze (główny nauczyciel), J.E. Sangje Njenpa Rinpocze, czcig. Bokar Rinpocze, czcig. Tenga Rinpocze, czcig. Khenpo Tsultrim Gjamtso Rinpocze i inni. Karmapa udziela też nauk i publicznych audiencji, bierze udział w różnych wydarzeniach religijnych i kulturalnych oraz wypełnia wiele innych aktywności Dharmy.

Co roku zimą Jego Świątobliwość odbywa pielgrzymkę do Bodh Gai, Waranasi i innych świętych miejsc związanych z życiem Buddy Siakjamuniego. Na przełomie roku odbywa się wtedy wielkie zgromadzenie mnichów, reprezentujących najważniejsze klasztory Kagju i recytujących wspólnie - w miejscu, gdzie Budda osiągnął oświecenie - modlitwy o pokój i pomyślność. Wiele informacji i fotografii na ten temat można znaleźć na stronie www.kagyumonlam.org/

Wszyscy nauczyciele są zachwyceni rozległością wiedzy, jaką już posiadł dziewiętnastoletni Karmapa oraz wybitnymi talentami i zdolnością, z jaką przyswaja sobie dalsze elementy nauk buddyjskich. Jego Świątobliwość Dalajlama także wielokrotnie podkreślał, jak bardzo wyjątkową postacią jest ten młody lama i jak wielkie nadzieje pokłada w nim na przyszłość.

Podczas wszelkich podróży po Indiach Karmapa przyjmowany jest wszędzie przez lokalne władze i społeczność z największymi honorami, równymi tym, z jakimi traktuje się samego Dalajlamę. Zaś w wielkim plebiscycie uznano obecnego Karmapę za jednego z dziesięciu największych bohaterów Azji.